Tagarchief: Oplossend vermogen

Vraag van de week (3)

Welke vraag heb je nog nooit gehoord en zou best eens gesteld mogen worden?

Er worden honderden vragen gesteld, iedere dag. Toegegeven, je hoort veel adviezen en nog veel meer meningen en niet te tellen oordelen, maar goed, er klinken veel vragen. Toch zijn er vragen die niet worden gesteld.
Welke vraag werd volgens jou – in jouw situatie – nog nooit gesteld?
Je zult ze wellicht niet in een-twee-drie vinden. Geeft niet, neem de volgende dagen de tijd om goed te luisteren en vragen te voelen opkomen. De vraag die nog nooit werd gesteld is wellicht een heel eenvoudige, directe vraag. Meer dan waarschijnlijk is het een korte, bondige open vraag, to the point. Als ze klinkt valt de mond van je luisteraars open en wordt het stil.
Er zijn vele redenen die maken dat bekende vragen veel worden gesteld. Zoals bijvoorbeeld:
ze doen geen kwaad, ze doen geen pijn, ze breken geen potten, ze geven geen ongemakkelijk gevoel, ze wijzen niet op zaken die fundamenteel mis lopen, ze dwingen niet om extra na te denken, ze eisen niet dat er dringend concrete acties worden ondernomen, of iets dergelijks.
De vraagsteller stelt de vraag zonder zichzelf te impliceren, hij of zij kan buiten de zaak blijven staan. Op deze manier kunnen nog duizend vragen worden gesteld, bijvoorbeeld rond de klimaatwijzigingen.
In iedere context worden bepaalde vragen vermeden. En daar zijn goede redenen voor. Alles wat gebeurt verschijnt vanuit een reeks redenen. Iemand die één ‘oorzaak’ zoekt kijkt door een bril die bijziend maakt. Alles is ieder moment verweven in een groot netwerk aan gevoelens, gedachten, keuzes en acties van jezelf en van anderen. We zijn interafhankelijk en interactief met elkaar verbonden. Het is vruchtbaarder om in netwerken te denken.
Wanneer jij zo’n nooit-gestelde-vraag laat klinken zorg je misschien het eerste moment voor wat ongemak maar uiteindelijk werkt ze bevrijdend. Respecteer daarbij de regel: zorg dat je oogcontact hebt met de persoon aan wie je de vraag aanbiedt, voel een constructieve verbinding (zelfs bij stevig meningsverschil), stel de vraag duidelijk en zonder omwegen en … leg de vraag ‘in het midden’.* Eén juiste vraag kan jouw ‘wereld’ helemaal veranderen.

* Lees meer in: Hoe hou je een gesprek ‘in het midden’? → Korte teksten

Hoe verhoud ik me tot mijn bronnen?

Een nieuwe tekst (→ Korte teksten): Hoe verhoud ik me als
trainer, 
coach, begeleider of mediator 
tot mijn bronnen?

De trainers, begeleiders, coachen en mediators die ik ken, vertonen allemaal een verschillende verhouding tot hun ‘bronnen’.
Ik ontmoet mensen die een lange en gedifferentieerde leerweg hebben afgelegd. Anderen bieden een training of een coaching aan nadat ze één boek hebben gelezen en menen op deze manier voldoende van de methode te kennen om het aan anderen aan te leren.
De deelnemers aan mijn trainingen gaan met de inzichten, de aanpak en het materiaal dat ik aanbied op verschillende manieren aan de slag. Sommigen nemen het zeer ernstig. Anderen hebben amper aandacht voor de kern van de zaak en menen na een uur reeds dat ze hét hebben begrepen.
Iedere competente trainer is uitstekend tot zeer goed op een bepaald terrein en behoorlijk tot goed met nog een aantal andere methoden. Een bekwame trainer beperkt zich niet tot een enkele methode. Het zijn daarenboven uitzonderingen die op alle terreinen die ze aanbieden dé specialist, dé expert zijn.
Een beperkt aantal onder hen wordt zelf bronontwerper.

Vraag van de week (2)

Voor welke vraag die je ooit kreeg ben je nog steeds erg dankbaar?

Een ‘juiste’ vraag geeft je een gevoel van verwondering of een Aha! of een opluchting of een Yes!-uitroep. Een ‘juiste’ vraag is er een die wérkt, voor jou, op dat moment, in die context.
Zulke vragen krijg je af en toe en wanneer dat gebeurt mag je dankbaar zijn.
Het herinneren van zo’n vraag kan je helpen om op jouw beurt een vraag te stellen die voor een ander de ‘juiste’ vraag is.
Wat in die vraag wérkte voor jou op dat moment? Het is niet een kwestie om die vraag letterlijk te hernemen. Het is zaak om te zien welke elementen in de vraag zorgden voor de doorbraak bij jou. Wat was het verband met wat er in jou leefde op dat ogenblik? Kan je je dat nog herinneren? Hoe ver stond de vraag die jij kreeg af van de vraag die reeds in jou sluimerde?
Luister en kijk naar de collega’s of klanten om je heen en tracht te vatten welke vraag er ‘ongeboren’ in hen leeft.
De ‘juiste’ vraag is vaak die welke reeds in de ander leeft maar die hij zelf niet kan horen of vatten. Jij bent er om die vraag te laten klinken. Dit is honderd keer sterker dan een advies geven. Een ‘juiste’ vraag vergroot de eigen kracht van de ander. Het helpt hem om zelf een antwoord te vinden voor een ‘probleem’ waar ze rond werkt.

Vraag van de week (48)

Welke pijnlijke vraag die je kreeg bleek achteraf te zorgen voor een constructieve kentering?

Niet alle vragen zijn op het eerste gezicht nuttig om te ontvangen. Dat geldt zeker voor vragen die erg pijnlijk aanvoelen wanneer je ze ontvangt. Je staat op zo’n moment niet te popelen om te mogen antwoorden.
Toch gebeurde het bij mij enkele malen dat ik achteraf vaststelde dat het wel belangrijk was dat iemand mij net die vraag stelde. Zelfs al stelde zij de vraag op een agressieve, niet-verbindende manier en op een voor mij ongelukkig moment bovendien.
Naast pijnlijke vragen kreeg ik lastige vragen die achteraf nuttig bleken.
Wat is jouw ervaring?
De kunst van het vragen bestaat er niet in om altijd ‘lieve’ vragen te stellen.
De kunst is evenmin om diegene aan wie jij je vraag aanbiedt tevreden te stellen.
Het hoort wél steeds bij de kunst om je eerst bewust te zijn van je intentie met het stellen van déze vraag.
Vervolgens is de opdracht om aandachtig aanwezig te zijn, de vraag in het midden te leggen* en alle tijd te laten aan de ander om de vraag op te nemen of niet en te beantwoorden of niet.
Wat telt is: wérkt de vraag en hoe wérkt ze? Aandachtig de ander waarnemen terwijl je de vraag stelt is de opdracht. Daarna zal je zoveel als mogelijk nagaan welk effect je vraag heeft, nu en op lange termijn (in de mate dat dit relevant is).
Het is niet omdat iemand aangeeft dat jouw vraag erg pijnlijk aanvoelt voor hem dat het geen ‘juiste’ vraag kan zijn, op dat moment.
Het stellen van confronterende vragen hoort bij de kunst van het vragen.

*Lees meer in: Hoe hou je het gesprek ‘in het midden’? → Korte teksten

Leven vanuit eigen kracht

Voor mijn deur staat een rij hoge lindebomen. Vanuit mijn raam op de tweede verdieping beschouw ik reeds enkele jaren het leven van de kraaien in de bomen.
Gaandeweg komen nu alle bomen kaal te staan. Een kraai komt aangevlogen en landt op een van de hoogste punten van een boom. Hij zet zich op een dunne tak die uiteraard doorbuigt onder zijn gewicht.
Dat deert hem niet. Hij toont zich niet zenuwachtig of ongemakkelijk. Integendeel, hij veert rustig mee met het takje. Hij weet immers dat wat er ook gebeurt, hij niet zal vallen want hij kan vliegen. Hij leeft en handelt vanuit zijn eigen kracht. Zo ken ik hem.

Enkele reflecties:
• reken niet op de stevigheid van het pad waar je je voeten zet maar op je vaardigheid om steeds flexibel een andere stap te zetten,
• reken niet op de stevigheid van de relatie met andere mensen maar op je vaardigheid om tegenslagen op te vangen en steeds flexibel een nieuwe stap te zetten,
• vertrek op ieder moment, in alles, vanuit je eigen kracht.

Vol vertrouwen landt hij

op een dunne tak die buigt.

Een kraai vol vliegkracht.

* De foto is wel een van mijn kraaien maar net niet de kraai die op een uiterst dunne takje zat, daarvoor was ik te laat.