Tagarchief: Vraag vd week

Vraag van de week (27)

Welke vraag reist (onbewust) mee op vakantie?

Vakantie betekent voor de meeste mensen aandacht voor andere zaken dan in de loop van het werkjaar of schooljaar. Om het even of je verhuist naar je tuin of verblijft ‘om de hoek’ of een lange reis onderneemt, je bent even ‘weg’.
Het kan inspirerend zijn om te luisteren naar de vraag – ergens in jou – die de kans ziet om zich in jouw reiskoffer te verstoppen. Ze tracht haar invloed te vergroten, onbewust voor jou weliswaar.
Zijn het zorgen die meereizen, zorgen voor na de vakantie? Of opdrachten die nog snel moeten worden afgewerkt? Of is het een hobbel in de relatie die je hoopt te kunnen verkleinen op reis? Of iets dat je hoopt voorgoed te kunnen vergeten? Of reist nieuwsgierigheid mee, om te ontdekken wat je ooit wou weten of ontmoeten? Of is het de wens om niet te worden lastig gevallen met wat je de laatste maanden bezig hield? Is ‘vakantie’ weggaan van iets of naar iets toegaan? Vaak worden stapels boeken meegenomen. Ben je op zoek naar een ander verhaal, een andere kijk op het leven? Wat drijft jou écht om op vakantie te gaan?
Er reist altijd een vraag mee wanneer je op vakantie gaat. Luister eens goed.
Wanneer het een lastige vraag is dreigt die je vakantie te verpesten. Dus kan je er beter bewust van zijn én die vraag uitdrukkelijk parkeren tot later. Dan valt ze je minder lastig. Wanneer het een aangename vraag is dreig je een kans te missen indien je er niet naar luistert. Dus, neem die vraag bewust mee en kijk welke kansen je geboden worden ‘onderweg’.
Ik wens je een fijne vakantie.
Zelf blijf ik in België: ik ga een week tekenen/schilderen/boetseren; een week beeldhouwen; een week wandelen. Mijn thema voor deze vakantie: mededogen. Je leest er later meer over.

Vraag van de week (26)

Welke vraag heb jij nu nodig om verder te kunnen?

Een ‘juiste’ vraag aangeboden krijgen én die ontvangen is even belangrijk als wanneer jij een ‘juiste’ vraag stelt aan anderen. Je hebt net als iedereen een goede vraag nodig om een betekenisvolle volgende stap te zetten. Soms klinkt die vraag uit de mond van een vriendin, soms uit die van een ‘vreemde’. Soms komt ze verwacht, vaak komt ze onverwacht en klinkt ze onaangenaam. Het is niet dat er geen vragen worden gesteld, wel dat jij ze niet steeds hoort. Of indien je ze hoort, dat je ze niet ontvangt. “Toch niet van hem!”
Wanneer je een vraag ontvangt, kan je niet niet antwoorden, om het even hoe de vraag werd geformuleerd. Je kunt wel verhinderen dat je een vraag hoort en ‘oplaadt’, bv. door je oren af te sluiten of de vraag onmiddellijk weg te kaatsen. In de tekst “Hoe hou je een gesprek ‘in het midden’?”(1) wijs ik op de derde optie: je laat de vraag komen, laat ze in het midden liggen én je luistert er aandachtig naar, daarna beslis je of je ze ontvangt of niet. Wanneer je ze niet ontvangt hoef je ze niet meer te beantwoorden, het bewust niet ontvangen was je antwoord.
Er is nog een andere weg: stel de ‘juiste’ vraag aan jezelf! Dat doe je om je ‘eigen kracht’ te vergroten: stel vaker goede vragen aan jezelf. Door de ‘juiste’ vragen te stellen aan jezelf kweek je ‘gezonde twijfel’.(2) Wees voor het stellen van vragen aan jezelf wel even kritisch als voor de vragen die anderen jou aanbieden: Verwijst de vraag naar waar het voor mij nu echt om gaat? Draait ze niet rond de pot en noemt ze man en paard? Verwijst ze respectvol naar mijn pijnpunt? Voelt ze aan als waarachtig? Word ze constructief geformuleerd? Doet ze me fundamenteel, en oprecht, twijfelen? 
Wanneer je een ‘juiste’ vraag stelt aan jezelf … beantwoord die dan eerst alvorens een nieuwe vraag te stellen. Zo neem je jezelf ernstig.
Leer op een positieve, constructieve en boeiende manier te twijfelen. Geniet van gezonde twijfel en je leert zoveel meer. Zonder gezonde twijfel is er geen gezonde zekerheid. De ‘juiste vraag stellen aan jezelf is niet: piekeren, twijfels opeenstapelen, tien vragen of meer stellen zonder ze te beantwoorden (dit is een tactiek om niet naar je vragen te moeten luisteren). Ongezonde twijfels verlammen je, ze zijn de tweelingzus van ongezonde zekerheid.

(1) Lees meer in: Hoe hou je een gesprek ‘in het midden’? → Korte teksten
(2) Lees meer in het hoofdstuk ‘Evenwichtige zekerheid en gezonde twijfel’ in de tekst
Leerrijker worden kán! → Korte teksten

Vraag van de week (25)

Met welke vraag krijg je een gesloten deur open?

Wanneer was het laatst dat jij voelde dat je je voor een ‘gesloten deur’ stond? Een situatie als: een collega is niet bereid om met jou verder te werken; na een mail van jou krijg je geen reactie meer maar hoor je wel via-via dat die zeer slecht werd ontvangen; een ambtenaar weigert naar jouw argumenten te luisteren; je vriendin wil niet meer met je praten (“Het is genoeg geweest!”); iemand weigert je uitgestoken hand; je vraag om een gesprek wordt niet beantwoord; je tiener heeft zich opgesloten in haar kamer en weigert (letterlijk) de deur open te doen; je hebt het gevoel dat je tegen een muur praat; …
Niet zelden voel je je dan onrechtvaardig behandeld. Je had geen kwade bedoelingen, er werd onvoldoende naar jou geluisterd, je houding werd in een slecht daglicht geplaatst, men heeft jouw woorden verdraaid, de ander houdt geen rekening met het positieve uit het verleden.
Wat alleszins niet helpt op dat moment is hard op de deur kloppen of ze met kracht willen openduwen. Een deur gaat in zo’n situatie niet open door met argumenten of feiten jouw positie of jouw gedrag te rechtvaardigen of in een helderder licht te zetten en nog minder door te dreigen met ‘tegenmaatregelen’. Jouw ‘gelijk’ is geen sleutel die past op het slot. Vaak betekent dit enkel ‘meer van hetzelfde’ en bereik je het tegenovergestelde, d.w.z. de deur gaat nog steviger op slot.
Vooreerst dien je te aanvaarden dat de situatie is zoals ze is, zonder er een lang verhaal bij te bedenken. Een volgende stap is het aanvaarden van de gevoelens van de ander én je eigen gevoelens … zonder te oordelen. Naast jouw ‘pijn’ is er de ‘pijn’ van de ander. Het gaat daarbij niet om uit te maken hoe diep ieders ‘pijn’ aanvoelt; het gaat niet om ‘feiten’ en nog minder om ‘waarheid’. Het gaat om de relatie!
Dus kom je terecht bij jouw behoeften m.b.t. jullie relatie en bij jouw werkelijke intentie: Wat is het meest belangrijke voor jou in deze situatie, op dit moment? Wat wil je uiteindelijk bereiken?
Op basis van jouw antwoord op deze vragen kan je zoeken: Met welke vraag kom ik één stapje dichter bij de ander? (zonder bedreigend over te komen)
Een gesloten deur zwaait niet zomaar terug open. Indien je niet blij bent met ‘een deur op een kiertje’ kan nooit een grotere opening volgen. Misschien moet je wel eerst toelating vragen om een vraag te mogen stellen.
De regel is : hou je eerste vraag kort, zeer kort; je vraag mag jouw kwetsbaarheid tonen maar geen aandacht vragen voor jou; het gaat om de relatie  en je aandachtspunt richt zich op de ‘pijn’ van de ander.

Vraag van de week (24)

Met welke vraag zorg je dat de ander zich ontspant?

Ik hoef het je niet te vertellen: spanning, drukte, stress, overspanning, deadlines, het zijn dagelijkse verschijnselen. Samen met de ‘plicht’ om voor een gezond lichaam te zorgen (door sporten, fitness, yoga, taichi of wandelen) én de juiste voeding, ‘moet’ je ook op tijd je geest ontspannen (via mindfulness, meditatie, lezen, bosbaden of vakantie).
Het verhaal vandaag: je bent volledig, zelf en alleen verantwoordelijk voor je gezondheid; je bent niet verantwoordelijk voor de ander en je moet vooral niet de ander willen ‘helpen’ met ongevraagd goede raad en adviezen.
Door de hele hype van zelf-verantwoordelijkheid zijn sommigen echter vergeten dat we samen verantwoordelijk zijn voor de context waarin al die persoonlijke inspanningen en ontspanningen kunnen gebeuren.
Je wordt veel meer beïnvloed door de context dan je denkt. Het ernstige nieuws (via tv, radio, kranten, nieuws apps, nieuwsbrieven) zowel als het roddel-nieuws (via de sociale media of ‘vergaderingen’ in de koffiepauze) vormt je denken, je aanvoelen, je welbevinden én je communicatie. Naast de geplande, verplichte en gewenste ontmoetingen zijn er iedere dag ongewilde, ongewenste of verrassende contacten met anderen. Door wat jij doet op al die sociale kruispunten bepaal jij samen met mij en met anderen onze ‘denk-context’, onze ‘leef-context’, onze ‘werk-context’, onze ‘ontspan-context’, onze ‘leer-context’ en onze ‘geniet-context’.
Een van de beste manieren om voor jezelf te zorgen bestaat er in om op een juiste manier zorg te dragen voor anderen. Wanneer iedereen aandacht heeft voor de ‘buurvrouw’ of ‘buurman’ (de persoon die naast je woont, de persoon naast je op de werkvloer, de persoon naast je in de club of de academie, gewoon ‘de persoon naast je’) ontvangt iedereen aandacht. Zo simpel kan het zijn.
Dat geldt ook voor de manier van aandacht geven: stel een vraag, een eenvoudige vraag; een vraag die verwondering oproept; een vraag die de ander even naar de horizon doet kijken; een vraag die zorgt voor een moment van stilte. Er bestaan ook vragen die er voor zorgen dat ‘de persoon naast je’ zich ontspant. Het is een kwestie van oefenen welke formulering werkt voor ‘de persoon naast je’ maar het is mogelijk én het werkt, voor de ander én voor jou!
Probeer het, je zult het zien.
Welke vraag zou bij jou werken? Met welke vraag kan ik er voor zorgen dat jij even je schouders ontspant of je kaken?

Vraag van de week (23)

Welke vraag leg je vandaag voor aan de beleidsmakers?

De corona curve glijdt rustig naar een afronding, alleszins die van de eerste corona crisis. Het is niet zeker of er een tweede uitbraak volgt einde van dit jaar, begin volgend jaar, samen met de gewone griep. Wat wel duidelijk is geworden, er zijn verschuivingen in het politieke spel in vele landen. (Voor België geldt dit uitdrukkelijk omdat de actuele regering maar volmachten heeft tot september.) Op dit ogenblik wordt de sfeer gevuld met politieke geluiden over wat er na de corona moet gebeuren. Er zal moeten worden gewerkt aan de pijnlijke economische, sociale en financiële gevolgen. Wie wil er gewoon terug naar ‘af’, naar ‘business as usual’? Wat moet zéker anders na de zomer? Wat mag zéker niet meer gebeuren? Hoe ga je jouw professioneel leven en je privé vormgeven? Welke ondersteuning heb je daarbij nodig van het beleid? Hoe kunnen we samen de economie duurzamer maken?
Wat zijn de belangrijkste lessen die jij uit deze crisis hebt geleerd? Ga je als burger wachten tot het najaar om een vraag, een wens of een eis te stellen aan het beleid? Het is onvoldoende om gewoon te wijzen op wat er valt te leren uit de voorbije vijf maanden. Analyses zijn nuttig maar beperkend. Vooral omdat die worden gemaakt vanuit een specifieke levenshouding (een gekleurde politieke bril) én een overheersende grondhouding.(1) De analyses zullen daarom ook onderwerp zijn van discussie en onenigheid. Voor de ‘oplossingen’ geldt dit nog veel meer.
Jouw inbreng telt. Maar dan moet die wel klinken. Het volstaat niet om te roepen: “Dit willen we niet meer!”(2) Welke vraag leg jij vandaag voor aan de beleidsmakers, aan een politica(cus)? Of ga je wachten tot het te laat is, bv. wanneer er zoveel klinkt dat jouw stem niet meer kan worden gehoord?
Waar moet je vraag aan voldoen wil ze gehoord kunnen worden? Ik som enkele kenmerken op. Ze is bondig, opgesteld in een heldere taal. Ze is niet veroordelend. Ze is toekomstgericht en oplossingsgericht. Ze heeft één onderwerp. Wil je meer onderwerpen aansnijden, dan stel je twee of meer vragen. De vraag spreekt de taal van de betrokkene.
Je overlegt je vraag best samen met medestanders en jullie sturen ze samen naar de betrokken politica(cus). Misschien kan je op sociale media een plekje creëren om de vragen te verzamelen? Ook op sociale media geldt: stop met klagen of enkel iets aan te klagen, stel een oplossingsgerichte vraag. (Ik schrijf niet: geef de oplossing.)

(1) Lees meer in: Drie grondpatronen om je leven te be-leven → Korte teksten
(2) Lees meer in: Wie heeft er een probleem? Ik, hij, zij of wij? → Korte teksten