Tagarchief: Woordenwolk

Een ervaringsgerichte Inspiratiedag

Carl Milles – Pegasus (Middelheim Museum Antwerpen)

Een inspiratiedag 
rond de Kunst van het vragen of rond Woordenwolken

Geïnspireerd worden, uitgedaagd worden, uit je denkkader gelokt worden en ideeën verzamelen om het anders aan te pakken … en dat op een actieve, creatieve wijze rond een concrete case.

Kies uit twee thema’s

• Hoe stel je de ‘juiste’ vraag?

Om de ‘juiste’ vraag te kunnen stellen heb je een overzicht nodig van alle mogelijkheden op dat moment. Dat biedt je het Vragenkompas. Ervaar wat 360° kijken en bevragen je oplevert. 
(lees: De kunst van het vragen en het Vragenkompashttps://francisgastmans.com/korte-teksten/)
• Hoe communiceer je rijker en scherper?

Ontdek wat iedereen beleeft bij de woorden die vorm geven aan de ‘visie’, de ‘doelstellingen’ en de ‘aanpak’ van jullie groep. Maak de communicatie rijker en scheper. We maken een Woordenwolk rond een begrip dat voor jullie erg relevant is. 
(lees: Wat is een woordenwolk?https://francisgastmans.com/korte-teksten/)
Voor wie?
Ik richt me met dit aanbod tot professionals die anderen leiden, begeleiden, ondersteunen, helpen of  iets aanleren.
Praktisch
Jij organiseert de Inspiratiedag, binnen jouw bedrijf of organisatie, in jouw team, in jouw vereniging, in jouw club.
Je betaalt een bescheiden vergoeding waarvan ik 50% schenk aan een goed doel.
Vraag hier alle verdere voorwaarden: francisgastmans@icloud.com

Je weet het niet, dus vraag je het niet

Een werk van Geertje Kapteijns – Portrait III 2017
“Het portret maakt deel uit van een doorgaande serie waarbij ik de identiteit van de geportretteerde slechts deels definieer. Herkenning ligt bij de toeschouwer.

Je weet niet dat je niet weet en dus weet je niet dat dit↓ mogelijk is en wérkt en vraag je het niet

De kunstenaar in mij wil geen ‘mooie plaatjes’ maken. Kunstenaars gebruiken beeldende taal om iets uit te drukken wat niet ‘volledig’ is wanneer je het enkel met woorden weergeeft of iets aan te bieden wat helemaal niet met woorden kàn worden uitgedrukt.
De filosoof in mij is er niet om een ‘mening’ te formuleren. Filosofen onderzoeken de manier van denken, de gedachten-patronen in een verhaal of een betoog. Woordentaal ‘juist’ gebruiken wordt een kunst.
Soms koppelen kunstenaars en filosofen hun onderzoek aan het praktische. Dan ontstaat er een kunst-creatief moment, een werkelijk out-of-the-box gebeuren.
Enkele voorbeelden van wat mogelijk is binnen bedrijven en organisaties.

  • Een dialoog zonder dat je elkaar kunt zien … in het donker of met een blinddoek of met de rug naar elkaar
  • Samen een kunstwerk maken … rond jullie visie of doelstellingen of een project
  • Een tentoonstelling opzetten over jullie bedrijf … i.p.v. een zoveelste stand of presentatie
  • Een World Café in een écht café … met mensen die je niet verwacht (klanten?) om te dialogeren rond een vraag die voor jullie belangrijk is
  • Een Open Space Conferentie in stilte … schrijven en met beeldentaal ‘spreken’ en zo dichter bij de kern van de zaak komen
  • Het MT ontwikkelt enkele ‘gezelschapsspelen’ … om enthousiasme te wekken voor de nieuwe aanpak of een nieuw project
  • Beeldende taal in combinatie met de Woordenwolk … en zo creatief het steriele jargon vervangen door heldere communicatie

Bij een volgende gelegenheid, geef duidelijk aan waar je wilt landen en laat aan ons creatief overleggen om daar de gepaste beeldende taal en de ervaren kunstenaars bij te brengen.
Contacteer me om jouw thema te helpen formuleren, om de voorwaarden te kennen en afspraken te maken: francisgastmans@icloud.com

Wat is het nut van een discussie over ‘feiten’?

Het grote voordeel van iemand die de termen ‘fake news’ en ‘alternative facts’ lanceerde, is dat er wat meer aandacht komt voor wat ‘feiten’ werkelijk zijn (zouden kunnen zijn).
Dagelijks hanteren we de term ‘feit’ of ‘gegeven’ alsof het om iets gaat dat zeker is, iets dat vast staat. Is dat zo?
Filosofen en wetenschappers houden zich er reeds lang mee bezig.
Vandaag roepen sommigen: ‘feiten’ zijn een creatie van de betrokkene zelf, indien we de discussie willen stoppen moeten we ‘evidence based facts’ verzamelen. Fact check
Je loopt er dan wel tegenaan dat er in jouw leven ‘persoonlijke feiten’ zijn die uiterst belangrijk zijn voor jou ook al kunnen ze nooit worden ‘bewezen’. Hetzelfde geldt voor ‘groeps-feiten’ die belangrijk zijn voor groepen, instellingen, bedrijven en politieke partijen.

Wat baat heb jij er bij om overwegingen te lezen die meer helderheid scheppen i.v.m. het fenomeen ‘feiten’ en je helpen om duidelijke keuzes te maken?
Op de pagina KORTE TEKSTEN heb ik een nieuwe tekst gepubliceerd:
‘Hoe je zelf ‘feiten’ creëert – Vier soorten feiten’.
Zoals steeds is het een tekst die helpt te onderzoeken (een Padvinder-tekst) niet een tekst die stelt wat de ‘waarheid’ is. Doe er je profijt mee.

‘Geven en nemen’ of ‘aanbieden en ontvangen’?

We gebruiken vaak woorden (en woordentaal) als een opeenvolging van definities. Het rationele heeft de bovenhand, ook als het inhoudelijk gaat over relaties. Dat zit in de wijze waarop we omgaan met taal/talen.
Hoe beleef jij woorden? Kan je woorden voelen, ruiken, proeven? De betekenis vind je in een woordenboek. De belevingen, het gevoel, de geur of de smaak zitten in de ervaring van de woorden. De belevingen zitten in het moment waarop de woorden zorgen voor verbinding, voor contact, voor een ‘klik’ in de relatie.
Hoe kan voelen, ruiken en proeven zich in woordentaal verschuilen?
Een voorbeeld om het praktisch te maken.

“Het leven is geven en nemen”

‘Geven en nemen’, het klinkt als evenwichtig, de zaken zijn in balans. Voelt dit altijd zo aan voor jou? Smaakt dat altijd aangenaam? Voelt het altijd aan als prettig?
Bij een aantal van mijn ervaringen liep het ‘geven en nemen’ niet vlot. Het smaakte bitter, ik voelde de neiging me terug te trekken i.p.v. naar de ander toe te buigen.
• Hij gaf me het ‘ding’ enthousiast. Nog voor ik goed en wel kon zien wat het was, lag het in mijn hand. Ik kon het niet meer ontvangen. Ik kon het ook niet meer beleefd weigeren. Het ‘ding’ voelde onaangenaam in mijn handen en ik moest het ‘terug-geven’. Ik deed het vriendelijk, maar dat vond hij uiteraard niet prettig.
• Toen ik haar de verrassing wilde aanbieden was ze me te snel af. Ze had het al genomen. Weg was het moment van ‘geven’ en ‘in ontvangst nemen’. Ze zei weliswaar “Dank je.” maar was niettemin weg met het doosje. Het was van haar, haar bezit nu, nog voor ik het haar kon geven en er een woordje uitleg aan toevoegen.
• Ze had zo’n behoefte aan een knuffel. Bij het afscheid wilde ik haar wel beleefd omhelzen maar nog voor ik voorzichtig mijn armen om haar heen kon leggen, nam ze me vast en kreeg ik kussen op mijn wang. Ze ‘nam’ de knuffel. Dat voelde voor mij zo tegenstrijdig.
• Hij was van plan het mij te geven, dat voelde ik wel. Zijn eerste gebaar toonde dat duidelijk. Toch kon hij het pakje niet loslaten, hij hield het stevig vast. Hij keek me even aan met een blik die zei: “Neem het maar.” Ik wachtte nog even, wou het wel ontvangen, dus vroeg ik na een tijdje: “Zal ik het van je overnemen?”. Na een stamelend “Ja … ja” liet hij het los. Hij had nog een flinke poos nodig om er afscheid van te nemen. Zo lief on-handig, zo on-handig lief.

In de woordenwolk rond de uitdrukking ‘geven en nemen’ (➜ het bericht ‘Je spreekt in woordenwolken’) hoor ik woorden als: direct, gericht, kordaat, beslist, ernstig, evenwicht, gelijk, boekhouding, balans, een op een, teruggeven, heen en weer, afspraak, conventie, berekend, uitgestippeld, hoger-lager, oordeel. 
Maar ook: een koekje van eigen deeg, oog om oog, vereffening, liquidatie, agressief, ongeduldig, spanning, strategie, macht, machtsspel.
‘Geven en nemen’ leeft in een wereld van ‘georganiseerd vertrouwen’.
In meerdere relaties zie ik zelfs de omgekeerde beweging: ‘nemen en geven’ en zelfs ‘VEEL NEMEN en weinig geven’.

“Het leven is aanbieden en ontvangen”  Voelt dit anders aan?

‘Aanbieden en ontvangen’ vindt plaats in het midden, tussen de partners van de communicatie. Wanneer je iets ‘aanbiedt’ toon je het eerst of leg je het zo neer dat het vrij kan worden opgepakt. Wanneer bij het aanbieden de ruimte in het midden echt open is, geef je de ander de mogelijkheid om te kijken wat er naar haar komt en de vrijheid om dat op haar manier op te pakken of niet. Zij hoeft het niet te op te nemen, zij is vrij.
Dat maakt aanbieden uiteraard spannend en het vraagt meer aandacht van jou. Je bent kwestbaar als aanbieder want het zou wel eens kunnen dat zij het niet ontvangt.
‘Ontvangen’ krijgt daardoor een groter volume, een felle kleur, een fijnere geur.
In de woordenwolk rond de uitdrukking ‘aanbieden en ontvangen’ zie ik woorden als: respectvol, geduld, ruimte voor ‘neen’, rust, langzaam, voorzichtig, gelijkwaardig, liefde, zacht, breekbaar, speels, onverwacht, spannend, vrij laten, kwetsbaar, empathie, doorgeven, onbaatzuchtig, ego-loos, ruimte, wijds gebaar, opkomende zon, de sluier weggeschoven, vertrouwen, veilig, onvoorwaardelijk.
Hoe voelt het voor jou om vanaf nu te zeggen: “Het leven is aanbieden en ontvangen.”?
Hoe ervaar je dan de relatie met de persoon aan wie je iets wilt aanbieden, geven, overhandigen, doorgeven?

Lees meer in ‘Wat is een woordenwolk?’ Korte teksten

Vraag van de week (20)

Welke vraag aan jou klonk als een ‘uitnodiging’ veeleer dan als een ‘vraag’?
Wat maakte het verschil?

Woorden zijn veel meer dan dozen van definities.
Niet iedere vraag is een ‘vraag’ en niet iedere vraag is een ‘uitnodiging’.
Wanneer voelde jij een uitnodiging? Welke ‘details’ maakte het verschil?
Wanneer is een uitnodiging helemaal open, vrij, aantrekkelijk?