Alle levende wezens (dieren, planten, eencelligen) communiceren en gebruiken daar diverse communicatiemiddelen voor. De mens is het wezen dat de communicatiemiddelen heeft ontwikkeld tot talen. Je drukt je uit in diverse talen, niet alleen met woorden (woordentalen). Hier een overzicht (klik op de afbeelding).
Via beeldhouwen oefen ik om beeldend te ‘spreken’. Een beeld is verbonden met een begrip, een woord, en daar schrijf ik een woordenwolk over. → Wat is een woordenwolk?
• Klik op de foto’s om ze te vergroten.
• Wil je meer weten over mijn manier van werken? Klik hier
• Wil je meer weten over de verschillende steensoorten? Klik hier
• De meeste beelden staan in mijn huisgalerie. Maak een afspraak voor een bezoek.
—————-
Dragen en gedragen worden
Augustus 2024 – Steen: witte albast met roze spikkels – Hout: tak van een beuk – Voet: acacia – Totale hoogte 112 cm
Dragen en gedragen worden, het is een beleving die ik iedere dag dankbaar mag ervaren. Wie zou ik zijn indien ik niet word gedragen? Door wie word jij gedragen wie mag jij dragen?
Mijn inspiratie voor dit beeld: hier.
Hierbij tevens mijn woordenwolk rond dit thema: hier







Gesprek met het universum
Juli 2024 – Steen: serpentijn – Hout: dikke tak van een beuk, van de buitenkant heb ik enkel de schors er af gehaald en voorzichtig geschraapt, dus zie je nog de bewegingen van de boom – totale hoogte 60cm + 5 cm voor de voet
Voor mij beeldt het het verlangen uit om los te komen van het aardse en toch ermee verbonden te blijven, de meditatieve blik.
Mijn woordenwolk rond wat ‘Universum’ voor mij betekent, hoe ik het beleef en welke beelden er in mij opkomen, beelden en belevingen vallen vaak samen: hier
Nogmaals, een woordenwolk is persoonlijk en geldt enkel voor ‘nu’, dus jij zult er andere woorden, gevoelens en beelden mee verbinden.




Rouwen
Mei 2024 – Twee verschillende stenen serpentijn, in een tak van een fruitboom, op een sokkel van een vervallen grafmonument – Totale hoogte 160 cm
Het beeld toont twee dode vogels in een boom. Bij rouwen ga je zelf ook een beetje dood, een gesprek verloopt dan via een ‘andere weg’. Dit beeld gaat terug op verschillende persoonlijke ervaringen.
Mijn woordenwolk rond het begrip ‘rouwen’: hier
Spijtig genoeg bestaat dit beeld niet meer in deze combinatie. Houtwormen vonden het ook erg mooi en hebben de tak als woonplaats gekozen, een echte invasie. Dat is het risico wanneer je werkt met natuurlijke materialen, en daar kies ik voor. De twee stenen vogels zullen in een andere opstelling ooit terugkomen.




Verstillen
Maart 2024 – kalksteen uit Pakistan (voetstuk), een tak van een beuk, een witte albast (hoogte 140 cm)
De vorm werd bepaald door het hout zelf, het was een grote gebroken tak. De vorm bovenaan – gebogen achteraan en de holte vooraan – was een gegeven. Ik heb enkel het geschenk dat de boom mij gaf gevolgd en gestileerd.
Mijn woordenwolk rond het begrip ‘Verstillen’ hier




Verschijnen
Juni 2023 – serpentijn Raindrop op een blok acacia (hoogte 27 cm)
Mijn woordenwolk rond ‘Verschijnen’ bij het maken van dit beeld hier.
Geschonken aan CODA Palliatieve zorg (Wuustwezel BE)




De Weg wijzen
April 2023 – Witte marmer (hoogte vd steen 32 cm)




Vriendschap
Januari 2023 – Tak van een witte paardenkastanje en albast wit (82cm hoog)
Mijn woordenwolk rond het begrip ‘Vriendschap’ hier
Geschonken aan CODA Palliatieve zorg (Wuustwezel BE)




Waar stilte groeit
December 2022 – Schors van een kastanje en roze albast (47cm hoog)
Een beeld dat ik heb gemaakt en aangeboden aan iemand die haar verhaal met mij deelde. Het verhaal van het beeld ‘Waar stilte groeit’
Geschonken aan Greet L. (Sint Laureins, BE)




Transformatie
Oktober 2022 – Schors van een kastanje en albast wit – 60 (l) x 40 (h)
Transformatie of metamorfose is veel meer dan gewoon veranderen. Het betekent een flinke ommezwaai. Hét voorbeeld is de rups die zich in een cocon weeft en daarna als een vlinder tevoorschijn komt. Mijn beeld geeft die transformatie weer: hout (schors in dit geval) wordt water en wolken; de beweging en de lijnen zetten zich verder in een totaal andere gedaante.
Mijn woordenwolk rond het begrip ‘Transformeren’ hier
Geschonken aan Anita M. (Den Dolder NL)




Ik bied je oude wijsheid
Zomer 2022 – De steen is een heldere roze albast. Het hout is een oude stam van een witte kastanje. De tekeningen in het hout zijn niet alleen van de boom zelf maar ook van de schimmels en van de insecten die het een extra leven hebben gegeven. Grootte: 48 (h) x 43 (b)
Geschonken aan Vie V. (Niel BE)




Mededogen
In 2020 en 2021 heb ik vijf beelden gemaakt die verschillende aspecten van ‘mededogen’ uitdrukken. Je leest meer over het onderscheid tussen medelijden, medeleven, empathie en mededogen in → Medeleven Empathie Mededogen
Mededogen V
Een groene serpentijn Opaal – 45 cm hoog (sept.’21 – febr.’22) toont een kruik die stuk is maar waar toch water uit stroomt, het drukt de kwaliteit ‘schenken’ uit.
‘Mededogen’ als: door water te schenken wordt de kruik echter terug heel; zelfs al voel je je onaf, gebroken, beschadigd, iemand met een stuk af, je kunt nog steeds schenken; net door te schenken wordt je heler.




Mededogen IV
Een serpentijn – 43 cm hoog (sept.’21 – maart ’22) Wanneer ik er aan begon was het één steen, weliswaar vol barsten. Dat betekende voorzichtig kappen. Het voorste deel van de steen is broos omdat het wellicht eeuwen in het water heeft gelegen. Op een dag viel de steen uiteen in drie grote stukken en nog wat kleinere. Ik heb toen een voet gemaakt die hem terug tot een geheel kon brengen. De steun is deel van het beeld.
‘Mededogen’ als: bijeenhouden wat uiteen dreigt te vallen; alles kan worden geheeld; de ondersteuning en het gebrek worden een geheel; met liefdevolle zorg wordt alles een ‘kunstwerk’.




Mededogen III
Een groene serpentijn Raindrop, uit Zimbabwe – 42 cm hoog (febr. – aug ’21 / wijzigingen jan-mei’23)
‘Mededogen’ als: zelf-mededogen, mededogen met je eigen transformatieproces, jezelf onvoorwaardelijk aanvaarden en omarmen met alle kleine kantjes en gebreken (ieder mens heeft een ‘gebrek’, een ‘rare bijzonderheid’)




Mededogen, II
Een flink harde serpentijn – 50 cm hoog (sept ’20 – juni ’21).
‘Mededogen’ als: een wezen dat je onvoorwaardelijk ontvangt, een ‘universele baarmoeder’ = ontvangen, dragen, voeden; je kunt je er vrij in nestelen, zonder dat je té stevig wordt omarmd, zonder dat je wordt vastgehouden; opdat jij je volledig kunt ontplooien zoals jouw ‘brongegevens’ aangeven; een plek die jij verlaat wanneer het je tijd is, zonder dat er naar een reden wordt gevraagd.
Dit beeld werd geïnspireerd door een kleindochter en dus is dit beeld voor haar, later.




Mededogen I
Serpentijn uit India – 60 cm (mrt ’20 – jan ’21)
‘Mededogen’ als: gedragen worden door water; voor de ander ‘water’ zijn en haar op deze wijze opvangen en dragen, zonder iets te wijzigen, zonder zelf ‘gewicht’ te hebben of iets te willen nemen.
Zelf
Witte en bruine albast – 2020
Voor mijn woordenwolk uit 2020 rond ‘Zelf‘, klik hier.






Gedachten gevangen in steen
Blauwe albast – 2020
Gelaagd
Witte albast – 2019









