Beeldende talen

Meertalig communiceren betekent dat je je woordentaal – gesproken en geschreven – meer kleur en vorm geeft én dat je daarnaast inzet op beeldende talen. Beeldhouwen betekent voor mij oefenen om via beeldende talen te ‘spreken’ en om een andere mindset verder te ontwikkelen.
—————-

Transformatie of metamorfose is veel meer dan gewoon veranderen. Het betekent een flinke ommezwaai. Hét voorbeeld is de rups die zich in een cocon weeft en daarna als een vlinder tevoorschijn komt. Mijn beeld geeft die transformatie weer: hout (schors in dit geval) wordt water en wolken; de beweging en de lijnen zetten zich verder in een totaal andere gedaante. De natuur heeft de creatieve kracht om cellen te vormen in voortdurend wisselende gedaanten. Al duurt in de natuur een ‘dag’ van het veranderingsproces soms honderd jaar.
Oktober 2022 – Schors van een kastanje en witte albast – 60 (l) x 40 (h)

Ik bied je oude wijsheid
Zomer 2022 – De steen is een heldere roze albast. Het hout is een oude stam van een witte kastanje. De tekeningen in het hout zijn niet alleen van de boom zelf maar ook van de schimmels en van de insecten die het een extra leven hebben gegeven. Grootte: 48 (h) x 43 (b)

————-

Ik heb vijf beelden gecreëerd rond het thema ‘mededogen‘. Ze zijn allemaal gebeeldhouwd uit dezelfde steensoort maar hebben een verschillende kleur: serpentijn.
Lees meer in Medeleven Empathie Mededogen → Korte teksten

Mededogen V Een groene serpentijn opaal (sept.’21 – febr.’22) toont een kruik die stuk is maar waar toch water uit stroomt, het drukt de kwaliteit ‘schenken’ uit.
‘Mededogen’ als: door water te schenken wordt de kruik echter terug heel; zelfs al voel je je onaf, gebroken, beschadigd, iemand met een stuk af, je kunt nog steeds schenken; net door te schenken wordt je heler.

Mededogen IV – Een serpentijn (sept.’21 – maart ’22) Wanneer ik er aan begon was het één steen, weliswaar vol barsten. Dat betekende voorzichtig kappen. Het voorste deel van de steen is broos omdat het wellicht eeuwen in het water heeft gelegen. Op een dag viel de steen uiteen in drie grote stukken en nog wat kleinere. Ik heb toen een voet gemaakt die hem terug tot een geheel kon brengen. De steun is deel van het beeld.
‘Mededogen’ als: bijeenhouden wat uiteen dreigt te vallen; alles kan worden geheeld; de ondersteuning en het gebrek worden een geheel; met liefdevolle zorg wordt alles een ‘kunstwerk’.

Mededogen III – Een groene serpentijn raindrop, uit Zimbabwe. (febr. – aug ’21)
‘Mededogen’ als: zelf-mededogen, mededogen met je eigen transformatieproces, jezelf onvoorwaardelijk aanvaarden en omarmen met alle kleine kantjes en gebreken (ieder mens heeft een ‘gebrek’, een ‘rare bijzonderheid’)

Mededogen, II – een flink harde serpentijn – (sept ’20 – juni ’21).
‘Mededogen’ als: een wezen date je onvoorwaardelijk ontvangt; een ‘universele baarmoeder’; ontvangen, dragen, voeden; vrij, zonder jouw ‘stevig te omarmen’; opdat jij je volledig kunt ontplooien zoals jouw ‘brongegevens’ aangeven en die jij verlaat wanneer het je tijd is, zonder dat er naar een reden wordt gevraagd .

Mededogen I – Serpentijn uit India – (mrt ’20 – jan ’21)
‘Mededogen’ als: gedragen worden door water; voor de ander ‘water’ zijn en haar op deze wijze opvangen en dragen, zonder iets te wijzigen, zonder zelf ‘gewicht’ te hebben of iets te willen nemen.

—————–

Gedachten gevangen in steen – Blauwe albast – 2020
Heldere gedachten zijn die gedachten die zich hebben kunnen losmaken van dogmatische concepten.
Geen enkel mens heeft een ‘oorspronkelijke gedachte’. Wat iemand uitspreekt of schrijft of uitbeeldt, werd reeds door velen voor hem geleefd, gedacht en uitgedrukt. Niemand is de exclusieve ontdekker en eigenaar van een gedachte. Geen enkele gedachte heeft een definitieve vorm. Iedere gedachte komt uit de ‘gedachtenzee’, die al tienduizenden jaren wordt gevoed door grote gedachtenstromen. Gedachtenrivieren blijven stromen. De gedachtenzee vernieuwt zich iedere dag en bevat oeroude gedachten én vernieuwende gedachten.

Gelaagd – Witte albast – 2019

Meervoudig zelf – Installatie – 2018